Er is meer dan je kan zien

Kinderen weten het vaak beter dan grote mensen: ‘Er is meer dan je kan zien’. Misschien komt dat wel omdat kinderen korter op deze aarde zijn en daardoor nog niet zo lang zijn blootgesteld aan de heersende gedachte in onze maatschappij dat alleen wat je wetenschappelijk kan bewijzen waar is. Het zou ook kunnen dat God alle mensen geboren laat worden met het vermogen om te leven in contact met Hem en dat we vaak vergeten om die vaardigheid te ontwikkelen. En dan blijft het ongebruikt liggen en verstoft het.

Maar ook veel volwassen mensen leven met het verlangen dat er toch wel iets zou moeten zijn. Ze zeggen: ‘Ik hoop dat er meer is. Zeker weten kan natuurlijk niet.’ Precies in dat zinnetje kan je zien hoe wij denken dat iets pas waar is als je het kan bewijzen. Want een kind zegt het anders. Die zegt : ‘Natuurlijk is er meer. Dat voel ik diep van binnen.’ En veel kinderen hebben ervaringen waarin ze Gods aanwezigheid voelen.

Gelukkig hoeven we niet alleen terug naar onze kindertijd om te weten dat God bestaat. We kunnen ook heel zeker weten dat God er is. Jezus is het beeld van de onzichtbare God. Wie op de een of andere manier een ontmoeting heeft gehad met Jezus, die weet zeker dat God bestaat. Er is veel meer dan je kan zien.

Ik heb nog wel hoop

Hoop doet leven, is een bekende uitdrukking. En die snap ik heel goed. Als je zit te wachten op een spannende uitslag van een moeilijk examen, dan is er hoop dat het goed zit, zolang je niet hoorde dat je gezakt bent. Als je een medisch onderzoek hebt ondergaan, dan kan je de hoop houden dat je kerngezond bent, zolang er niemand belt dat je met spoed op gesprek moet komen. In die tussentijd blijf je hopen en verlangen dat het goed zal komen. Hoop doet leven, zelfs in de moeilijkste omstandigheden. 

Politici hebben ook altijd hoop op betere tijden als er een economische crisis aan de gang is. In tijden van terreur en geweld hopen we met elkaar dat mensen tot inkeer komen. Ook als maatschappij leven we van de hoop. Maar daarbij blijkt altijd dat onze verwachtingen op niets gebaseerd zijn. Politici kunnen hun hoop niet waarmaken, blijkt elke keer na verkiezingen. Rare, ontspoorde mensen zijn er altijd weer, waardoor je hopeloos kan worden over de toekomst van deze wereld.

Vanaf het begin van de bijbel speelt hoop een grote rol. Nadat de wereld ten onder ging aan terreur en alleen Noach en zijn familie werd gered, kregen de mensen een teken van hoop: de regenboog. Vanaf dat moment is die zichtbare boog in regenachtige tijden de garantie dat er hoop is voor de wereld. Die hoop is er omdat God het zegt. Hij is geen politicus.

Ik vertrouw niemand

Vroeger gingen we ervan uit dat we elkaar konden vertrouwen. Nu denken we dat we elkaar moeten wantrouwen, totdat blijkt dat we wel op elkaar aan kunnen. Deze uitspraak kwam ik laatst tegen op Twitter en ik herken het. Ik kijk ook extra om me heen als ik in grotere massa's beland. Straks loopt er een of andere gek rond die een aanslag wil beramen. En als ik een auto koop, dan reken ik erop dat die verkoper probeert me op te lichten. En als ik handel op Marktplaats, dan maak ik echt niet zomaar geld over. En als iemand zegt dat hij iets zal doen, dan denk ik: ‘ ik moet het nog maar zien. Eerst zien, dan geloven.’ Ik wantrouw de wereld totdat het tegendeel blijkt.
Het is heel veilig om niemand te vertrouwen. Maar het leven wordt er ook eenzaam van. Ik vertel je niks, want dat ga je tegen me gebruiken. Ik wacht af en durf geen enkel risico meer te nemen. Ik vertrouw je niet. Zo zit ik opgesloten in mijn eigen wantrouwen.
Er moet toch iets of iemand zijn die altijd doet wat hij zegt, die te vertrouwen is. Stel je voor dat God die persoon zou zijn. Als God bestaat en doet wat hij zegt, dan is er in ieder geval iemand om op terug te vallen. Dan kan ik proberen om ook in mijn eigen leven weer wat te vertrouwen. De bijbel zegt het zo: De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte.

De jacht is mooier dan de vangst of toch niet?

Ook in het nieuwe jaar gaan we op zoek naar geluk. Op allerlei manieren proberen we die ideale situatie te bereiken. Voor de een is dat gelegen in hard werken, voor de ander juist in niets doen. Weer een ander is het liefst samen met vrienden, een ander wordt gelukkig van het leven met zijn gezin. Hierboven staan alleen nog maar positieve vormen van de zoektocht naar geluk. Want er zijn ook negatieve doelen, die meestal gelegen zijn in verslavingen. Die weg levert een moment een geweldig gevoel op, maar daarna zak je dieper weg.

Gelukkig zijn, dat is het grote doel van ons leven. Ouders zeggen het over hun kind: ‘Het maakt niet uit wat je gaat doen, als je maar gelukkig bent.’ Het is de ultieme liefdesverklaring tussen mensen: ‘Jij maakt me gelukkig.’ Tegelijk is het raar met die levenswens van ons. Hoe meer we op zoek zijn naar geluk, hoe minder we het vinden. De jacht is mooier dan de vangst. Als je het hebt, ben je het al weer kwijt.

 

Daarom moet je vooral niet te hard op zoek gaan naar geluk. Dan ga je het toch niet vinden. Daarom is geloven de beste manier om gelukkig te worden. Want wie gelooft, krijgt het geluk als cadeau. Je wordt gezegend, dat betekent, gelukkig gemaakt, schrijft Paulus in een van zijn brieven. Geloven is onder ogen zien dat je uiteindelijk jezelf niet gelukkig kan maken. Hier op aarde wordt ons geluk belaagd door ziekte, onwil en uiteindelijk de dood. Wie dat ziet, kan zich door God gelukkig laten maken. Gelukkig maar. 

O, gaat kerst daar over

‘De Heer zij met je. Genade zij met jullie.’ Dit is de laatste zin die Paulus schrijft aan zijn helper Timotheus. Hij heeft van alles besproken en heeft de groeten gedaan. Dan, als laatste, schrijft hij deze wens voor zijn jonge medewerker. Een prachtige wens. Want als God bij je is, dan hoef je nergens meer bang voor te zijn. Dan is er altijd iemand die van je houdt. Dan ben je zelfs in je grootste eenzaamheid niet alleen. Dan leef je altijd samen. Dan wordt het leven nog mooier dan het al is. Samenleven samen met mensen waar je van houdt of leuke dingen doen, krijgt meer glans.

Het is precies waar het met Kerst over gaat. Want dat eeuwenoude feest is zo’n mooi feest omdat we vieren dat God naar deze wereld is gekomen. Hij is mens geworden en heeft ons leven geleefd. Niet voor niets gebruikt de engel precies dezelfde woorden als hij Maria komt vertellen dat Jezus geboren zal worden: De Heer is met je en je hebt genade gevonden. Dat is Kerst voor mij: ons leven doet er toe, want God heeft hetzelfde leven gedeeld. Mijn bestaan heeft zin, want ik kan het met God doen. Met Kerst begint het samenleven van God en mens. Als dat zo is, dan kom ik ook de kerstdagen wel weer door.

Dit was de laatste blog over de brieven die Paulus schreef aan zijn jonge helper Timotheus. Na de kerstvakantie weer een nieuwe serie. Een goede kerst. De Heer zij met je.

Wat was het nat, de bruggenloop en koud

Laatst was de Bruggenloop in Rotterdam. Ik had me laten verleiden door wervende teksten als: ‘Je loopt door het schemerdonker, terwijl de stad prachtig verlicht is.’ Dat leek me een ervaring en kennelijk was ik niet de enige. Want we stonden met 12.000 man aan de start. Nou ja, stonden, we bibberden aan de start. Het regende, er stond een koude wind. Vooral op de bruggen die je over moest lopen om de 15 kilometer te voltooien. Een betere tekst om te werven was geweest: ‘We zorgen dat je tot op het bot verkleumd bent als je mag beginnen. Daarna mag je tegen de koude wind in nog kouder worden op de Erasmusbrug.’
Maar als je gestart bent en toch iets warmer wordt van het lopen, wat is het dan stoer om de tocht uit te houden. Overal staan mensen langs de kant om je aan te moedigen. Overal zie je lichtjes die duidelijk maken dat je leven niet alleen maar door het donker gaat. Je krijgt steeds meer de zekerheid: ik ga deze loop afronden. Ik ga de medaille halen. Precies datzelfde schrijft Paulus over zijn geloof aan zijn jonge helper: ‘Maar ik heb de goede strijd gestreden, de (wed)loop volbracht, het geloof behouden.’ Wat is het mooi om vol te houden en zeker te blijven weten dat God van je houdt. Ook als het leven soms koud is. Wat is het mooi om aangemoedigd te worden door zoveel mensen die ook zoeken naar het licht van God in hun leven. Wat is het mooi om de finish met God te bereiken.

De nieuwste rel is...

Relletjes en hypes, daar is iedereen dol op. Dat begint al met kinderen. Nog maar een paar jaar geleden moest je een waveboard hebben om mee te tellen. Later werden het spacescooters en nu zijn het stuntstepjes (waar ik woon tenminste). Ouderen kunnen er ook wat van. Ik geloof niet dat al die gekochte broodbakmachines of rijststoomkokers ook echt gebruikt worden. Dit zijn natuurlijk onschuldige rages. Het is vooral goed voor de middenstand.

Lastiger wordt het bij kinderen als iemand uit de groep ligt. Iedereen roddelt over dezelfde persoon. Hij verliest zijn vrienden omdat alle kinderen meegaan in het geklets en daarna het gepest. En dat geldt natuurlijk ook voor collega’s of woonwijken waar volwassenen zich aan dat gedrag schuldig maken. We laten ons beïnvloeden door elkaar en niemand denkt meer nuchter na.  

Datzelfde zie je bij politici. Grote groepen mensen stemmen op dezelfde persoon, maar slechts een paar weken later wordt diezelfde politicus door media en reaguurders volledig afgebrand. Prachtig was dat te zien bij Rutte en Samson bij de laatste verkiezingen. Ze werden massaal gekozen en even grondig verfoeid om niveleringsplannen en bezuinigingsmaatregelen.

Dat iedereen zich laat opstoken is niet nieuw. Paulus had daar al mee te maken. Daarom geeft hij zijn jonge helper Timotheus de opdracht om nuchter na te blijven denken en zich niet de kop gek te laten maken. Een goede tip, ook voor ons, doorgedraaide westerlingen in de 21^ste eeuw.